De betekenis van de publieke sociologie

Abstract

De betekenis van de publieke sociologie Dounia Bourabain Eén van de belangrijkste sociologen van de afgelopen decennia, Michael Burawoy, is onlangs overleden. Veel van zijn werk heeft een prominente plaats ingenomen in de hedendaagse sociologie. Een van zijn meest invloedrijke bijdragen is het concept van de publieke sociologie: een benadering die mij al vroeg leerde dat wetenschappelijke kennis pas écht betekenis krijgt wanneer deze gedeeld wordt met, en gevormd door, de samenleving zelf. Burawoy onderscheidde vier vormen van sociologie: professionele, beleidsgerichte, kritische en publieke. In de professionele sociologie worden wetenschappelijke bevindingen vooral gedeeld binnen de academische wereld. Deze tak is sterk gericht op theorieontwikkeling en het spreken in een taal die voor buitenstaanders vaak ontoegankelijk is. De beleidsgerichte sociologie daarentegen is erop gericht om kennis direct toe te passen in beleidsvorming-denk aan overheidsrapporten of adviescommissies. De kritische sociologie bevraagt deze kennispraktijken: wie bepaalt wat telt als legitieme kennis? Wie profiteert ervan? Wie en wat blijft er buiten beeld? Het vormt de interne spiegel van het vakgebied. De publieke sociologie, zijn kernidee, zoekt juist daarom het gesprek op met het bredere publiek. Niet als expert die van bovenaf spreekt, maar als gelijkwaardige gesprekspartner. Deze vorm van sociologie zoekt de dialoog op met burgers, activisten, gemeenschappen. Kortom, met iedereen die betrokken is met en meedenkt over de samenleving waarin we leven. Toch mogen we niet vergeten dat velen Burawoy voorgingen, lang voordat hij het concept van de publieke sociologie formaliseerde. Zwarte feministen, zoals Angela Davis, Patricia Hill Collins en bell hooks, beschreven en bedreven al decennialang wat we vandaag publieke sociologie zouden noemen. Zij combineerden academisch werk met activisme, schreven boeken en gaven lezingen die niet alleen binnen universiteitsmuren, maar ook in