A mechanistic link between diabetes and cardiovascular risk: the impact of methylglyoxal-driven neutrophil activation

Abstract

Diabetes mellitus is een chronische metabole ziekte die wordt gekenmerkt door hyperglycemie, wat bloedvatschade veroorzaakt en het risico op cardiovasculaire aandoeningen verhoogt. Methylglyoxal (MGO) kan een mogelijke schakel tussen hyperglykemie en ontstekingsreacties zijn, doordat het oxidatieve stress stimuleert en de vorming van geavanceerde glycatie-eindproducten (AGE’s) bevordert. Neutrofielen spelen een belangrijke rol in ontstekingsprocessen, maar overmatige activatie kan leiden tot weefselschade via NETose, waarbij neutrofiele extracellulaire traps vrijkomen. In deze studie werd onderzocht of MGO neutrofielactivatie stimuleert en of farmacologische interventies de MGO-spiegels kunnen verlagen. Humane neutrofielen werden geïsoleerd en gestimuleerd met PMA. Intracellulaire MGO-concentraties werden bepaald met flowcytometrie en bevestigd met massaspectrometrie. NETose en de lokalisatie van MGO werden onderzocht met microscopie. PMA-stimulatie veroorzaakte een tijdsafhankelijke toename van MGO, samen met een verhoogde NETose. Aminoguanidine verlaagde MGO, maar remde de NET-vorming niet. Resveratrol en hesperetine, vooral in combinatie met pyridoxamine, verminderden zowel de MGO-spiegels als de NETose. Daarnaast veranderde de ruimtelijke verdeling van MGO tijdens NETose en werd geen co-localisatie met MPO waargenomen. Deze bevindingen wijzen erop dat ophoping van MGO bijdraagt aan neutrofielactivatie, terwijl ook andere mechanismen, waaronder oxidatieve stress, betrokken zijn.